.Beter Leven

Het gaat goed met de NDSM. Er is voldoende werk, niet voldoende werkkrachten. In 1967 gaat een delegatie van de NDSM naar Turkije om geschikte 'gastarbeiders' te werven. In maart 1968 komt d eeerste groep aan. Ze worden gehuisvest achter de NDSM. Kamp Atatürk heette eigenlijk ‘woonoord’, maar volgens İsmail verdiende dat die naam niet. “Het was een echt kamp, met een kampchef. We sliepen met achten op een kamer en moesten een wc delen. Er woonden in totaal driehonderd mannen en voor hen waren tien douches beschikbaar. Ik heb eens uitgerekend dat als iedereen na het werk zou gaan douchen, de laatsten rond één uur in de nacht klaar zouden zijn. Wasmachines waren er niet, we moesten onze kleren met de hand wassen. Eten kregen we via de kantine, dat we dan op onze kamers opaten. De warme maaltijd was altijd Hollandse pot. Ik heb er taai draadjesvlees gegeten en vaak aardappels en bloemkool. En dan was dit nog het meest luxe kamp in Nederland…” “We sliepen met achten op een kamer en moesten een wc delen”

links

1974 Turkse werknemers solidair met de acties om de NDM open te houden.

de stelling/framed #3

Turkse Werknemers NDSM

sense of heritage